• Ο μύθος από την πρωτόγονη αφήγηση στη λογοτεχνική/δραματική μετάπλαση

    Το αρχαίο δράμα αποτελεί κορυφαία στιγμή στην ιστορία του παγκοσμίου θεάτρου, η πορεία του οποίου κα­θορίζεται δεσμευτικά από την παρουσία εκείνου. Η εμφάνι­σή του όμως δεν είναι προϊόν τυχαίου ή συμπτωματικού συ­γκερασμού και επενέργειας παραγόντων που αποκλειστικά και μόνο σχετίζονται με ιστορικές ή άλλες προϋποθέσεις που κυριολεκτούνται στην Ελλάδα της κλασικής αρχαιότη­τας. Αντίθετα, συνιστά δημιούργημα μακρόχρονης εξέλιξης του ανθρωπίνου πνεύματος, η απαρχή της οποίας χάνεται στο βάθος της προϊστορίας, γνωστής ήδη σήμερα από τα πορίσματα σύγχρονων επιστημών (νευροφυσιολογία, κοινωνική ανθρωπολογία, πολιτισμικές σπουδές) που φωτίζουν ικανοποιη­τικά τη γενετική του θεάτρου, αναγόμενη στο μύθο και τα δρώμενα.

    Continue Reading

    11 Ιουνίου, 2021 • Θεωρία Θεάτρου • Views: 175

  • Νέο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα “Ψηφιακό Δράμα και Θέατρο στη μελέτη του αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού”

    Το “Ψηφιακό Δράμα και Θέατρο στη μελέτη του αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού” είναι ένα νέο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του ΑΠΚΥ, με Ακαδημαϊκό Υπεύθυνο τον Θόδωρο Γραμματά, Ομότιμο καθηγητή ΠΤΔΕ-ΕΚΠΑ και μέλος ΣΕΠ του ΑΠΚυ. Εγκρίθηκε  ήδη από την αρμόδια επιτροπή πιστοποίησης των Κυπριακών ΑΕΙ (ΔΙΠΑΕ) και αρχίζει τη λειτουργία του το ακαδημαϊκό έτος 2021-2022, δεχόμενο φοιτητές σε πλήρη φοίτηση τριών ακαδημαϊκών εξαμήνων , με υποχρεωτική εκπόνηση Διατριβής Μάστερ.

    Continue Reading

    9 Μαΐου, 2021 • Ειδήσεις-Σχολια • Views: 902

  • Διεθνές Θεατρολογικό Συνέδριο, 6-7 Νοεμβρίου 2021: Η (δια)χωροχρονικότητα των αξιών του αρχαίου ελληνικού θεάτρου: Πολιτιστική κληρονομιά και μνήμη

    Ζούμε σε μια εποχή αποστάσεων και εγκλεισμών, στην οποία έχουμε αποκτήσει μια πολύ έντονη αίσθηση των ορίων: όρια γεωγραφικά και επικοινωνιακά, όρια ανθρωπίνων σχέσεων και τεχνών. Με αυτή τη γενικήαίσθηση κατά νου, στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος VAST-HORIZON (Values across Space and Time), διοργανώνουμε το διεθνές επιστημονικό συνέδριο «Η (δια)χωροχρονικότητα των αξιών του αρχαίου ελληνικού θεάτρου: Πολιτιστική κληρονομιά και μνήμη», που εστιάζει στην ανθεκτικότητα των αξιών που μας κληροδότησε το αρχαίο ελληνικό δράμα/θέατρο.

    Continue Reading

    7 Απριλίου, 2021 • Ειδήσεις-Σχολια • Views: 585

  • «Και ξανά προς τη δόξα τραβά…»: Άμπωτις και παλίρροια στο Θέατρο του Μεσοπολέμου

    Η «κρίση» ως ενδογενής κατάσταση στην ελληνική κοινωνία.

    Είτε σε μια ευθύγραμμη, είτε σε κυκλική, είτε σε σπειροειδή πορεία της Ιστορίας και του κοινωνικού γίγνεσθαι, οι «κρίσεις» αποτελούν κομβι­κά σημεία- σταθμούς στην εξέλιξη του πολιτισμού. Κρίσεις σε επιμέρους τομείς (παιδεία, ηθική) που αφήνουν επιφανειακά ανέπαφο το υπόλοιπο πολιτιστικό οικοδόμημα, ή κρίσεις γενικευμένες (πολιτική, ιδεολογία, οικονομία, αξίες) που αποσταθεροποιούν ή/και ανατρέπουν τα μέχρι τη δεδομένη στιγμή επιτεύγματα, προκαλώντας βίαιες ανατροπές και ανα­κατατάξεις. Τέτοιου είδους κρίσεις επέφεραν κοινωνικές επαναστάσεις, πολέμους και αλλαγές σε παγκόσμιο επίπεδο (Οκτωβριανή επανάσταση).

    Continue Reading
  • Θέατρο και Πραγματικότητα ΙΙ – Από το “είδωλο” στη “σημείωση” του πραγματικού

    Το Θέατρο ως αντανάκλαση»: Το είδωλο της πραγματικότητας

    Ο μαρξισμός δεν έχει διατυπώσει μια δομημένη και ολοκληρωμένη άποψη για την Τέχνη και κατ’ επέκταση το Θέατρο. Οι διάσπαρτες σκέψεις που κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί από περισσότερους διανοητές του (L. Trotsky, G. Lukács) συγκλίνουν στη διατύπωση μιας άλλης άποψης που έχει άμεση συνάρτηση με την ιδεολογία, αφού θέτει την Τέχνης στην υπηρεσία ιδεολογικο-πολιτικών σκοπιμοτήτων. Ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός και η στρατευμένη τέχνη, αποτελούν μερικές αντιπροσωπευτικές αρχές, σύμφωνα με τις οποίες αντιμετωπίζεται η Τέχνη ως μορφή της υπερδομής που ανταποκρίνεται πιστά στα συστατικά της υποδομής, των παραγωγικών μηχανισμών και σχέσεων της κοινωνίας, που αντιστοιχούν στην καλλιτεχνική έκφραση και δημιουργία.

    Continue Reading

    2 Φεβρουαρίου, 2021 • Θεωρία Θεάτρου • Views: 608

  • Θέατρο και Πραγματικότητα Ι – Ψευδαίσθηση ή ταύτιση με το πραγματικό ;

    Η πολλαπλή και παράλληλη σημασιοδότηση του Θεάτρου, ανταποκρίνεται στις διαφορετικές και ενίοτε ετερογενείς προσεγγίσεις που ως έννοια υφίσταται. Παρ’ όλ’ αυτά δεν επαρκεί για να κατανοηθεί η ουσιαστική σχέση και διασύνδεσή του με τον κόσμο της πραγματικότητας, όπως αυτή υπάρχει αντικειμενικά μέσα στις συνθήκες του ιστορικού και κοινωνικού χώρου και χρόνου, αλλά ταυτόχρονα και όπως αυτή δημιουργείται σε υποκειμενικό, ψυχολογικό ή φαντασιακό επίπεδο, στη διάσταση της συνείδησης του υποκειμένου.

    Continue Reading

    22 Ιανουαρίου, 2021 • Θεωρία Θεάτρου • Views: 731

EnglishGreek