Παγκόσμιο Θέατρο
Category

  • Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ. ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ (Προδημοσίευση)

    Ιστορία και ιστορικό γεγονός

    Η Ιστορία ως έννοια αλλά και περιεχόμενο, οι δυνατοί τρόποι προσέγγισης και ερμηνείας της ως φαινομένου, η σχέση της ως χρόνου με το παρελθόν και το παρόν, αποτελούν ζητούμενα που διαχρονικά απασχολούν τη σχετική έρευνα. Νεότερες απόψεις θεωρώντας την ως αλληλουχία γεγονότων αλλά και αφήγησή τους, ανεξάρτητα από το βαθμό αλήθειας ή αληθοφάνειας που διαθέτουν (Veyne 1971: 423), επισημαίνουν τον ενδογενή δυισμό που τη διακρίνει, ως «ιστορική πραγματικότητα» από τη μια και ως «μελέτη αυτής της πραγματικότητας» από την άλλη, ενώ μέσα από αυτές προκύπτει και μια τρίτη, που αφορά τις ίδιες τις διαδικασίες αφήγησης των προηγουμένων (Λε Γκοφ 1998: 148).Κατ’ αυτό τον τρόπο, παραδοσιακές θεωρήσεις του τύπου «Ιστορία είναι η επιστήμη των ανθρώπων μέσα στο χρόνο» (Bloch 1974), δίνουν τη θέση τους σε άλλες που την αντιμετωπίζουν ως έννοια «αμφίσημη, δυνάμει συμβαντολογική και δυνάμει δομική» (Ricoeur 1961:226), ενώ προωθούν τη διαχείριση της μελέτης της με διαφορετικά μοντέλα από ότι γινόταν στο παρελθόν.

    Continue Reading

    29 Απριλίου, 2026 • Ειδήσεις-Σχολια, Ιστορία Θεάτρου, Παγκόσμιο Θέατρο • Views: 32

    Read More

  • «Λαϊκό» και «Έντεχνο» στο Θέατρο. Πολιτισμική διάδραση και ώσμωση των ειδών – Μέρος 2ο

    Έντεχνο και Λαϊκό  Θέατρο

    Διαμετρικά αντίθετη μπορεί να θεωρηθεί μια άλλη κατηγορία θεάτρου, η οποία εξαιτίας των δομικών, μορφολογικών και εννοιολογικών ιδιαιτεροτήτων της, μπορεί στο σύνολό της να αποκληθεί «έντεχνη». Αρχή γίνεται με το ίδιο το κείμενο, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι προϊόν προφορικής παράδοσης, αλλά δημιούργημα γραπτού λόγου, καρπός συνειδητής διεργασίας από επώνυμο συγγραφέα, ο οποίος εγγράφει κειμενικά και αποτυπώνει μνημονικά τις σκέψεις και επιθυμίες του, σύμφωνα με υποκειμενικά και αντικειμενικά, γνωστά ή/και λανθάνοντα δεδομένα που σχετίζονται με το άτομό του, την εποχή και το είδος με το οποίο ασχολείται. Κατ’ αυτό τον τρόπο, το έργο μπορεί να εντάσσεται σε οποιοδήποτε αισθητικό ρεύμα ή τάση, να διαθέτει κάθε είδους περιεχόμενο και να εκφράζει ποικίλες ιδεολογικές απόψεις, να έχει παραδοσιακά ή νεωτερικά χαρακτηριστικά, να βρίσκει μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδοχή και αναγνωρισιμότητα από το κοινό στο οποίο απευθύνεται.

    Continue Reading

    13 Φεβρουαρίου, 2026 • Θεωρία Θεάτρου, Ιστορία Θεάτρου, Παγκόσμιο Θέατρο • Views: 352

    Read More

  • Ο Περσέας και η Ιδάλια στο Θέατρο. Γνωριμία με το Θέατρο.

    Το νέο αυτό βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαζήση, αποτελεί μία πρώτη, αλλά ουσιαστική γνωριμία με το θέατρο (όπως άλλωστε αναφέρει και ο υπότιτλός του), απευθυνόμενο σε “μεγάλα παιδιά” και “αθώους μεγάλους”. Μέσα από ένα πλασματικό διάλογο ενός ενήλικα (του “παππού”) με δύο ανηλίκους (τα “εγγόνια”), ο συγγράφεας βρίσκει την ευκαιρία, απευθυνόμενος στα πραγματικά του εγγόνια, τον Περσέα καιτ ην Ιδάλια, να διατυπώσει με τρόπο απλουστευμένο, αλλά επιστημονικά έγκυρο τις σκέψεις του για μια Εισαγωγή στην Ιστορία και τη Θεωρία του Θεάτρου, που αποτελεί σε δεύτερο επίπεδο η παρούσα εργασία. (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

    Continue Reading

    18 Μαΐου, 2023 • Ειδήσεις-Σχολια, Ιστορία Θεάτρου, Παγκόσμιο Θέατρο • Views: 1571

    Read More

  • Θεατρικό εργοτάξιο ανακυκλώσεων, μπότοξ και influencers

    Η πρακτική της ανακύκλωσης είναι τόσο παλιά όσο και η ίδια η ιστορία του ανθρώπου. Το ότι απασχολεί τόσο πολύ στις μέρες μας είναι γιατί η αναπαραγωγική δυναμική της νέας τεχνολογίας είναι όντως πρωτόγνωρη, σε σημείο να υποστηρίζουμε, χωρίς να υπερβάλλουμε, ότι όλα πλέον είναι δυνάμει ανακυκλώσιμα: από πλαστικά, χαρτιά, σιδηρικά, σκουπίδια, φαγητά, μέχρι ιδέες, συμπεριφορές, γούστο, κείμενα, παραστάσεις, σκηνοθεσίες, ιδεολογίες, τεχνικές. Ακόμη και τα συστατικά του μέχρι πρότινος θεϊκού δημιουργήματος (ο άνθρωπος), έχουν περάσει πλέον στη δικαιοδοσία της υψηλής τεχνολογίας.

    Continue Reading

    5 Μαρτίου, 2022 • Θεωρία Θεάτρου, Παγκόσμιο Θέατρο • Views: 2365

    Read More

  • Η Yποκειμενικότητα της Aντικειμενικής Λογικής στο Θέατρο του Παραλόγου

    Υπάρχει μία και μόνο αντικειμενική πραγματικότητα και ποια; Αν ναι, πώς αυτή μπορεί να συλληφθεί από την ανθρώπινη συνείδηση και στη συνέχεια να κοινοποιηθεί στους άλλους; Αυτά τα αρχετυπικά ερωτήματα που απασχόλησαν στοχαστές και φιλοσόφους από την προσωκρατική εποχή και την περίοδο της κλασικής ελληνικής σκέψης (5ος – 4ος αι.), μέχρι τη σχολαστική φιλοσοφία του Μεσαίωνα, το Διαφωτισμό και τα νεότερα χρόνια, αναπτύσoνται ποικιλότροπα σε τέσσερα συναφή επίπεδα, τα οποία αλληλοδιαπλεκόμενα συναπαρτίζουν τον επιστημονικό κλάδο που μπορεί να αποκληθεί Αναλυτική Φιλοσοφία, ή / και Φιλοσοφία της Γλώσσας[1]. Επιμέρους άξονες και ζητούμενα αποτελούν η φύση και το περιεχόμενο που αποδίδονται στην έννοια Λόγος, στη χρήση της γλώσσας ως φορέα του νοήματος σε σχέση με αυτόν, την αναφορικότητα και σημασιοδότηση της γλώσσας και της πραγματικότητας και τελικά τη δυνατότητα επικοινωνίας των ατόμων μεταξύ τους δια της γλώσσας και της ομιλίας[2]. Continue Reading

    7 Ιανουαρίου, 2020 • Θεωρία Θεάτρου, Ιστορία Θεάτρου, Παγκόσμιο Θέατρο • Views: 9145

    Read More

  • Η φιλοξενία κατά τον Μπρεχτ. Η πορεία της διαλεκτικής στον “Καλό άνθρωπο του Σε-Τσουάν”

    Ποιος είναι «Ο καλός άνθρωπος» του Σε-Τσουάν, η ηρωίδα στο ομώνυμο έργο του Μπ. Μπρεχτ και ποια η θέση του μέσα στον θεατρικό και ιδεολογικά κόσμο του γερμανού συγγραφέα;

    Η φιλοξενία που προσφέρει αφιλοκερδώς σε θεούς και ανθρώπους, συνιστά αδυναμία ή γενναιοψυχία του χαρακτήρα της; Continue Reading

    26 Ιανουαρίου, 2019 • Θεωρία Θεάτρου, Παγκόσμιο Θέατρο • Views: 9699

    Read More

EnglishGreek