«Εμείς είμαστε ο Άμλετ», William Hazlitt, 1818
Ο Άμλετ* του Ανδρέα Φλουράκη, ελεύθερη διασκευή στο ομώνυμο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, παρουσιάστηκε στο θέατρο ΕΛ-ΕΡ με συμπαραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών και της Anima Τheater, σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη.
Continue Reading
Τη συνύφανση των τραγωδιών Οιδίπους Τύραννος και Οιδίπους επί Κολωνώ επιχείρησε ο Γιάννης Χουβαρδάς και αφού μετέφρασε και σύνδεσε τα έργα του Σοφοκλή, διάνθισε το κείμενο με σπαράγματα και στίχους άλλων δημιουργών και δικούς του. Σημειώνεται ότι οι δύο τραγωδίες που αποτελούν τη βάση, δεν απαρτίζουν μέρη κάποιας τριλογίας, δημιουργήθηκαν με μεγάλη χρονική απόσταση (το 428 π.Χ. η πρώτη, το 401 π.Χ. η δεύτερη) και σε διαφορετικές πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες.
Continue Reading
Στο πλαίσιο του εορτασμού των 40 χρόνων από την ίδρυση του θεάτρου Άττις, ο Θεόδωρος Τερζόπουλος επαναφέρει τη σκηνική σύνθεση Alarme. Η παράσταση ανέβηκε αρχικά στην Αθήνα το 2010 και έκτοτε διέγραψε λαμπρή πορεία με συμμετοχές σε διεθνή Φεστιβάλ. Το 2020 παρουσιάστηκε από το κανάλι ALL ARTS της Νέας Υόρκης σε αφιέρωμα για τις πιο επιδραστικές παραστάσεις των τελευταίων ετών.
Continue Reading
Η ομάδα Anima παρουσιάζει στο Σύγχρονο Θέατρο το έργο του Ανδρέα Φλουράκη Ριχάρδος ΙΙΙ* σε σκηνοθεσία της Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη.
Ο Ανδρέας Φλουράκης εκταμιεύει το θέμα από το κλασσικό ομότιτλο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, εδράζεται στο έργο του Βάρδου και με υπέρθεση δημιουργεί μία ακόμη ιστορία. Η υπόθεση γίνεται περίτεχνη, καθώς η σύγχρονη ιστορία του εποικοδομήματος διαρθρώνεται σε δύο διαφορετικές χρονικές βαθμίδες, αυτή του παρόντος, που εκπροσωπείται από έναν αφηγητή, και του παρελθόντος που παριστάνεται από τον ίδιο αφηγητή σε νεαρότερη ηλικία.
Continue Reading
Τον πολυσήμαντο τίτλο «Εκάβη, όχι Εκάβη» επέλεξε για το έργο που έγραψε ο Tiago Rodrigues, ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν, και το σκηνοθέτησε για την Comédie Française στην Επίδαυρο. Σε πρώτο επίπεδο προσέγγισης αποσαφηνίζει ο συγγραφέας με τον τιθέμενο τίτλο ότι δεν πρόκειται για τη γνωστότερη «Εκάβη», την τραγωδία του Ευριπίδη. Στη συνέχεια, ο θεατής αντιλαμβάνεται πως η συγκεκριμένη διατύπωση αφορά στην ιδιόλεκτο ενός παιδιού, το οποίο εκφράζει την απαρέσκεια με ελλειπτική πρόταση και θέτει την άρνηση (pas, not, όχι) πριν από την έννοια που απορρίπτει. Στο τέλος, όταν η παράσταση ολοκληρωθεί, πλανάται το ερώτημα για το νόημα του σημερινού κόσμου (όχι Εκάβη), καθώς αυτός προσλαμβάνεται μέσα από το πρίσμα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας (Εκάβη).
Continue Reading
Στα ολοκληρωμένα έργα τέχνης, υποστηρίζει ο Αριστοτέλης (Ηθ. Ν. Β6), δεν είναι δυνατόν ούτε να αφαιρέσουμε ούτε να προσθέσουμε τίποτα, γιατί η υπερβολή και η έλλειψη φθείρουν την τελειότητα. Με αυτόν τον ορισμό επισφραγίζεται η κατάταξη της «Ορέστειας» του Αισχύλου, που σκηνοθέτησε ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, στα τέλεια έργα τέχνης. Από αυτή την «Ορέστεια», παραγωγής του Εθνικού Θεάτρου, ούτε έλειπε ούτε περίσσευε κάτι. Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, έπειτα από πολύχρονη και ενδελεχή έρευνα στο αρχαίο δράμα, δημιούργησε μία παράσταση σταθμό και υπόδειγμα.
Continue Reading
© 2015 Theodore Grammatas | θέατρο και Παιδεία | Designed by Vergo
