Θέατρο για παιδιά
Posts

  • Ο Γιάννης Καλατζόπουλος και η θεατρική παιδαγωγία παιδιών και νέων

    Το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΕΚΠΑ από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του έδειξε  ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αξιοποίηση του θεάτρου στην εκπαίδευση ως μέσου αγωγής και παιδείας των μαθητών της πρωτοβάθμιας κυρίως  εκπαίδευσης . Το θέατρο για παιδιά και  η παιδαγωγική του θεάτρου, αποτέλεσαν σχετικά γνωστικά πεδία τα οποία καλλιεργήθηκαν συστηματικά τόσο σε επίπεδο προπτυχιακών όσο και μεταπτυχιακών σπουδών. Ένα πλήθος αποφοίτων φοιτητών, μεταπτυχιακών, διδακτόρων και νέων ερευνητών  που  προήλθαν από το συγκεκριμένο Τμήμα, στελέχωσαν όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, τις σχετικές υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, τα ειδικά ερευνητικά και εκπαιδευτικά κέντρα και οργανισμούς, δίνοντας  νέα ώθηση στο συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο, ενώ πλήθος από ειδικές επιστημονικές  εργασίες και μονογραφίες μελών ΔΕΠ εμπλούτισαν τη σχετική επιστημονική βιβλιογραφία. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια προ ετών είχαμε ανακηρύξει σε Επίτιμο  Διδάκτορα του Τμήματος τον κ. Λάκη Κουρετζή, διακεκριμένο θεατρο-παιδαγωγό και εισηγητή του Θεατρικού Παιχνιδιού στην Ελλάδα, ενώ σήμερα συνεχίζοντας  την ίδια πορεία , προτείνουμε τον ίδιο τίτλο σε μια άλλη διακεκριμένη προσωπικότητα της παιδαγωγικής του θεάτρου, τον κ. Γιάννη Καλατζόπουλο.

    Continue Reading
  • Πέντε παραδείγματα διασκευών σαιξπηρικών έργων για παιδιά στην Ελλάδα

    Η έννοια της διασκευής προσφέρεται για το θέατρο για παιδιά καθώς τα φέρνει σε επαφή με τα κλασικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με τρόπο προσιτό και ευχάριστο. Επιπρόσθετα, μέσω των διασκευών γνωρίζουν μία αισθητική διαφορετική από τη δική τους. Ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική και ψυχαγωγική τους αξία, οι διασκευές κλασικών έργων μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμα εκπαιδευτικά εργαλεία και να λειτουργήσουν ενισχυτικά είτε στο πλαίσιο του σχολείου, είτε σε εργαστήρια έξω από αυτό. Continue Reading

    11 Μαΐου, 2020 • Θέατρο για ανήλικους θεατές • Views: 7427

  • Τυπολογία του Ανηλίκου Θεατή. Μέρος Β’

    3. Διαδραστικότητα του ερωτώμενου θεατή

    Η πιο σύγχρονη περίοδος την οποία διανύει το «Θέατρο για ανηλίκους θεατές» από τη δεκαετία του ’90 και μετά, είναι αυτή που βρίσκεται σήμερα στη δημιουργική και συνεχώς εξελισσόμενη φάση, γι’ αυτό και οποιαδήποτε ταξινομική διάθεση και κριτική αποτίμηση είναι ακόμα παρακινδυνευμένες. Continue Reading

    12 Νοεμβρίου, 2019 • Θέατρο για ανήλικους θεατές, Θεωρία Θεάτρου • Views: 9038

  • Τυπολογία του Ανηλίκου Θεατή. Μέρος Α’.

    Ο θεατής: Τυπολογία του ανηλίκου κοινού

    Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του είδους με το οποίο ασχολούμαστε, που συνιστά εννοιολογικό, ιδεολογικό και μορφολογικό του γνώρισμα, είναι ο τρόπος με τον οποίο προβάλλονται και εμφανίζονται σ’ αυτό οι έννοιες της «παιδικότητας» και της «νεότητας», ως ζητούμενα και στόχοι που επικεντρώνουν το ενδιαφέρον των συγγραφέων. Άλλοτε από ψυχαναλυτικά ερμηνεύσιμους λόγους (έκφραση απωθημένων επιθυμιών, αναπόληση του παρελθόντος, υπεραναπλήρωση), άλλοτε από ιδεολογικές σκοπιμότητες (διαμόρφωση συνειδήσεων στις νέες γενιές) και άλλοτε από απλή διδακτική και συμβουλευτική διάθεση των ενηλίκων προς τους ανηλίκους, αυτοί απευθύνονται στα παιδιά και τους νέους, θεωρώντας ότι η συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα συνιστά τους κατεξοχήν (όχι όμως και τους μοναδικούς) αποδέκτες των έργων τους. Continue Reading

    12 Νοεμβρίου, 2019 • Θέατρο για ανήλικους θεατές, Θεωρία Θεάτρου • Views: 9642

  • Συμβολή του «Θεάτρου για παιδιά» στη διαμόρφωση ενιαίας πολιτιστικής ταυτότητας του μελλοντικού Ευρωπαίου πολίτη

    Το θέατρο όχι μόνο θεωρητικά από τη φύση που διαθέτει, άλλα και πρακτικά προβάλλει και τελικά υποβάλλει στους αποδέκτες του τον παιδαγωγικό και μορφωτικό του χαρακτήρα. Continue Reading

    20 Ιανουαρίου, 2019 • Θέατρο για ανήλικους θεατές • Views: 9689

  • Ζητούμενα σε μια σχολική θεατρική παράσταση

    Παιδαγωγική σκοπιμότητα και ιδεολογική λειτουργία

    Η αντιστοιχία του «θεατρικού» με το «πραγματικό», στηριζόμενη στη σύμβαση μεταξύ ηθοποιών και θεατών κατά τη διάρκεια της παράστασης και η αμοιβαία αποδοχή της «ψευδαίσθησης» του θεάματος, όχι μόνο δεν υπονομεύουν ή αναιρούν την αξία των σκηνικά εκπορευομένων μηνυμάτων, αλλά μάλλον επιτείνουν την αξία τους και ενισχύουν την αναφορικότητά τους στη συνείδηση των θεατών στην πλατεία, γεγονός που καθιστά το θέατρο κατεξοχή μέσο διαφώτισης των μαζών, παιδείας ή ακόμα και προπαγάνδας, ανάλογα με τις κρατικές αρχές ή τις κοινωνικές δυνάμεις που το ελέγχουν. Continue Reading

    17 Δεκεμβρίου, 2018 • Θέατρο και Εκπαίδευση • Views: 8660

EnglishGreek