Η έννοια του διακειμένου έχει προ πολλού ξεφύγει από τα στενά όρια της Λογοτεχνίας, όπου για πρώτη φορά εμφανίστηκε και έχει αποτελέσει νοητικό και μεθοδολογικό εργαλείο ανάλυσης και ερμηνείας φαινομένων και καταστάσεων με ευρύτερη αποδοχή και περιεχόμενο, όπως ενδεικτικά εμφανίζεται στις Πολιτισμικές Σπουδές, με τη θεωρία του Peter Bruke για τον «πολιτισμικό υβριδισμό» (Bruke, 2010), που στην ουσία δεν είναι άλλο, παρά η ίδια η σημασία του «διακείμενου», σε επίπεδο πολιτισμικής δημιουργίας, στο σύνολό της.
Θεατρική Παράσταση
Posts
-
H Αόρατη σύγκριση. Η θεατρική παράσταση ως μνημονικό διακείμενο.
-
“Η μνήμη του Θεατή”, δημοσιευμένο στο “Εισαγωγή στην Ιστορία και τη Θεωρία του θεάτρου”, Αθήνα Εξάντας 2011, 173-195
Αν ως παράσταση θεωρήσουμε την ΄΄ποιητική της μνημοσύνης΄΄, αφού σ’ αυτή συνενώνονται δημιουργικά η μνήμη του συγγραφέα με τη μνήμη του ηθοποιού και η μνήμη του θεατή με τη μνήμη της κοινωνίας, τότε το θέατρο μπορεί να αποκληθεί ΄΄ τέχνη της μνήμης΄΄ ( Samuel 1994) , του αναστοχασμού και της επαναληπτικής εμφάνισης του παρελθόντος στο παρόν , άρα της χρονούμενης παρουσίας ενός αχρονικού παρελθόντος , δια της οποίας η πολιτισμική μνήμη ( ως συλλογικό προϊόν) εγκιβωτίζεται στην ατομική μνήμη ( ως υποκειμενικό δημιούργημα) του θεατή με καθολική αναφορά ( Schudson 1989 : 105- 112) . Continue Reading
