Theodore Grammatas

Θεατρική Μνήμη
Posts

• Η θεατρική μνήμη μαθητών Ε΄ Δημοτικού

  

  Συνοπτική παρουσίαση της έρευνας[i]

  Το θέατρο, όντας ένα σύνθετο καλλιτεχνικό γεγονός και ταυτόχρονα ένα κοινωνικό φαινόμενο, αποτελεί πρόσφορο έδαφος για τα μνημονικά ίχνη. Το πλήθος και η ποικιλία των σημειωτικών συστημάτων που εμπλέκονται στην παραγωγή νοήματος, καθώς και η πολυλειτουργικότητα και η κινητικότητα των επιμέρους στοιχείων που συνιστούν το παραστασιακό εγχείρημα, εμπεριέχουν ένα τεράστιο πλούτο δυνατοτήτων και πιθανοτήτων αποκωδικοποίησης που μπορούν πολύ εύκολα να προσαρμοστούν στους ποικίλους υποκειμενικούς και αντικειμενικούς, μετρήσιμους και μη παράγοντες που επιδρούν στην πρόσληψη του θεατή.

  Continue Reading

  21 Αυγούστου, 2020 • Θέατρο για ανήλικους θεατές, Θέατρο και Εκπαίδευση, Θεωρία Θεάτρου • Views: 4665

  Read More

• 

  ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

  Με την ολοκλήρωση του ερευνητικού προγράμματος «Θεατρική Μνήμη Μαθητών Ε’
  Δημοτικού» ο επιστημονικός υπεύθυνος, Ομότιμος Καθηγητής του Π.Τ.Δ.Ε.-Ε.Κ.Π.Α. κ.
  Θόδωρος Γραμματάς, σας καλεί να παρακολουθήσετε την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της
  έρευνας σε ειδική ημερίδα, που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 17 Δεκεμβρίου και ώρα 18:00, στο
  Αμφιθέατρο του Μαρασλείου Διδασκαλείου. Continue Reading

  10 Δεκεμβρίου, 2019 • Ειδήσεις-Σχολια • Views: 3459

  Read More

• Ανάπτυξη Δικτύου Σχολείων και Φορέων Θεατρικής Εκπαίδευσης στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Τέχνης και Λόγου του Π.Τ.Δ.Ε. του Ε.Κ.Π.Α.

  

  ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

   Το Θέατρο και η Αισθητική Αγωγή αποτελούν βασικούς τομείς διδασκαλίας και έρευνας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών, στον Τομέα Ανθρωπιστικών Σπουδών, ενώ σημαντικό πεδίο ανάπτυξης, μέσω του  Εργαστηρίου Τέχνης και Λόγου, υπήρξε, ήδη από την ίδρυσή του (2002), το πρακτικό πεδίο αναφοράς, η  αλληλεπίδραση ακαδημαϊκού πλαισίου και σχολικής πραγματικότητας, η ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των πεδίων έρευνας και διδασκαλίας. Συγκεκριμένα, το Εργαστήριο Τέχνης και Λόγου επικεντρώθηκε σε ενέργειες βιωματικής μάθησης και εφαρμογής του Θεάτρου στην Εκπαίδευση, καθώς και στην αξιοποίηση των τεχνικών του δράματος στη διδασκαλία. Continue Reading

  26 Νοεμβρίου, 2019 • Ειδήσεις-Σχολια • Views: 6531

  Read More

• Ο χρόνος στο θέατρο. Θεατρική μνήμη ενός άχρονου παρόντος.

  

   Εισαγωγικές επισημάνσεις

  Η θεατρική παράσταση μπορεί να θεωρηθεί  ως «τελετή ανάμνησης και αναπαραγωγής του παρελθόντος, πράξη συλλογής και συγκόλλησης στοιχείων αυτού, με τα οποία ταυτόχρονα επιχειρείται να επιβληθεί μια ερμηνεία του παρελθόντος και να διαμορφωθεί η συνείδηση του θεατή και δι αυτών να σχεδιασθεί μια πολιτισμική ταυτότητα» ( Burke 2003:48 ). Η ταυτότητα αυτή περιλαμβάνει το σύνολο των αισθητικών και καλλιτεχνικών εμπειριών που έχουν καταχωρηθεί στη συλλογική συνείδηση της ομάδας και άμεσα έμμεσα διαμορφώνουν την εικόνα που ο κάθε θεατής ξεχωριστά σχηματίζει για το (θεατρικό) παρελθόν. Επειδή οι μηχανισμοί δημιουργίας των στερεοτύπων  και διαμόρφωσης των κοινών αντιλήψεων λειτουργούν κατεξοχήν στο θέατρο, ως  σύνθετη  μορφή τέχνης και κοινωνικό φαινόμενο με διαδραστικό χαρακτήρα, η μνημονική καταγραφή του παρελθόντος στη συνείδηση της κοινωνίας, επηρεάζει (συνειδητά ή μη) την άποψη που ο συγκεκριμένος θεατής μπορεί να εκφέρει για την υποδοχή της συγκεκριμένης παράστασης.
  Continue Reading

  10 Νοεμβρίου, 2019 • Θεωρία Θεάτρου • Views: 8431

  Read More

• Το θέατρο ως χώρος καταγραφής και διαχείρισης της ιστορικής μνήμης

  

  Το θέατρο, ως λογοτεχνικό είδος (δράμα) αλλά και μορφή παραστατικής τέχνης (παράσταση), μορφοποιεί ανθρώπινες ενέργειες και καταστάσεις επινοημένες από το συγγραφέα, αντλούμενες είτε από το ιστορικό παρόν και παρελθόν, είτε στηριζόμενες σε μυθολογικά θέματα και φανταστικές υποθέσεις. Continue Reading

  23 Φεβρουαρίου, 2019 • Θεωρία Θεάτρου • Views: 9912

  Read More

• H Αόρατη σύγκριση. Η θεατρική παράσταση ως μνημονικό διακείμενο.

  

  Η έννοια του διακειμένου έχει προ πολλού ξεφύγει από τα στενά όρια της Λογοτεχνίας, όπου για πρώτη φορά εμφανίστηκε και έχει αποτελέσει νοητικό και μεθοδολογικό εργαλείο ανάλυσης και ερμηνείας φαινομένων και καταστάσεων με ευρύτερη αποδοχή και περιεχόμενο, όπως ενδεικτικά εμφανίζεται στις Πολιτισμικές Σπουδές, με τη θεωρία του Peter Bruke για τον «πολιτισμικό υβριδισμό» (Bruke, 2010), που στην ουσία δεν είναι άλλο, παρά η ίδια η σημασία του «διακείμενου», σε επίπεδο πολιτισμικής δημιουργίας, στο σύνολό της.

  Continue Reading

  3 Φεβρουαρίου, 2019 • Θεωρία Θεάτρου • Views: 7791

  Read More